Ariolasoft · 1987 · Commodore 64
Rok 1918. Wielka kolekcja dzieł sztuki Waltera von Grünschilda zaginęła, a obrazy wypływają na aukcjach w całym świecie. Kto zgromadzi pieniądze na plantacjach i giełdzie, odkupi kolekcję i przechytrzy fałszerza Vico Vermeera – ten zostanie jedynym spadkobiercą.
Na tej stronie znajdziesz historię gry, opis jej wersji (niemieckiej, angielskiej i polskiej), pełną instrukcję oraz galerię wszystkich 40 obrazów podzieloną na działy tak jak w grze.
Vermeer to ekonomiczna gra strategiczna autorstwa Ralfa Glaua, wydana w 1987 roku przez niemiecką firmę Ariolasoft. Łączy symulację handlu, inwestowania i licytacji z kolekcjonowaniem dzieł sztuki. Akcja zaczyna się 1 stycznia 1918 roku – pod koniec I wojny światowej.
Gracze zakładają plantacje kawy, herbaty, tytoniu i kakao w kilkunastu miastach świata, zatrudniają robotników, wysyłają plony do magazynów w Londynie i Nowym Jorku, przyjmują kontrakty terminowe, kupują udziały linii żeglugowych i grają na kursie dolara. Zarobione pieniądze wydają na aukcjach w Berlinie, Amsterdamie, Paryżu, Lizbonie, Londynie i Nowym Jorku, gdzie pojawiają się obrazy z zaginionej kolekcji.
Przeszkadza im Vico Vermeer (właściwie Lugiani) – fałszerz, który zawsze licytuje i podrzuca na rynek podróbki. Każdy kupiony obraz warto więc sprawdzić, zanim trafi do kolekcji. Gra kończy się, gdy wszystkie 40 obrazów jest w rękach graczy, a testament wskazuje zwycięzcę.
| Tytuł | Vermeer (w grze „Vermeer 100%”) |
|---|---|
| Autor | Ralf Glau |
| Wydawca | Ariolasoft |
| Wersja C64 – programowanie | Paul Förterer, Andreas Kemnitz |
| Rok | 1987 (C64, Schneider CPC), 1988 (Amiga, Atari ST, PC) |
| Gatunek | strategia ekonomiczna |
| Gracze | 1–4 (wariant dla 1 osoby to trening) |
| Nośnik C64 | dyskietka i kaseta |
| Język oryginału | niemiecki |
Niemiecki magazyn Aktueller Software Markt (ASM) przyznał wersji na C64 wyróżnienie „Superspiel” i ocenę 10/12 za grywalność, krytykując jedynie skromną grafikę. Późniejsze konwersje oceniano chłodniej (PowerPlay: 45/100 dla wersji MS-DOS, 37/100 dla Atari ST). Wersja na C64 różni się od pozostałych – ma inny zestaw funkcji i inną listę obrazów.
Marka doczekała się kontynuacji: w 1997 roku Ascaron wydał Vermeer – Die Kunst zu erben na Windows 95, a w 2004 roku Vermeer 2: The Great Art Race dla maksymalnie pięciu graczy.
Gra ukazała się wyłącznie po niemiecku – zarówno na dyskietce, jak i na kasecie. Zawierała papierową instrukcję, a w samej grze opis zasad dostępny przed rozpoczęciem rozgrywki. Wersja C64 przygotowana przez Paula Förterera i Andreasa Kemnitza.
W kwietniu 2014 roku grupa Laxity wydała angielskie tłumaczenie wersji C64 (autor: Goat/Laxity). Przetłumaczono teksty gry i wbudowaną instrukcję, a wydanie zawierało też trainer i crack intro. Dzięki temu gra stała się dostępna dla graczy spoza krajów niemieckojęzycznych.
Nasze tłumaczenie powstało na podstawie wersji Laxity. Obejmuje wszystkie teksty gry, menu, nazwy miast, wiadomości, ekrany i instrukcję. Dodatkowo wersja z REU ma nową galerię obrazów. Szczegóły poniżej.
Celem było spolszczenie gry tak, aby działała na prawdziwym Commodore 64 z obrazu dyskietki – bez zmian w zasadach gry.
Tłumaczenie na język polski oraz rozbudowę gry wykonała sztuczna inteligencja (Claude, Anthropic) we współpracy z autorem projektu, który testował grę na prawdziwym C64.
Podstawowa wersja polska na zwykłą dyskietkę 5,25″. Działa na każdym C64 z napędem 1541 (także na kopii fizycznej). Bez galerii.
Wersja z galerią obrazów. Wymaga rozszerzenia pamięci REU 512 KB (np. 1750 lub Kung Fu Flash 2 / Ultimate) i napędu obsługującego D81 (1581 lub emulacja). Bez REU gra działa normalnie, tylko bez galerii.
Po wejściu do działu kolekcji (np. KLASYCYZM) w menu pojawia się pozycja GALERIA. Na ścianie wiszą posiadane obrazy. Joystickiem (lewo/prawo) lub klawiszami kursora wybierasz obraz, a FIRE lub RETURN pokazuje go w powiększeniu z podpisem. Ruch w dół lub inny klawisz wraca do gry.
LOAD"*",8,1 i RUN. W emulatorze VICE dla wersji D81 włącz REU 512 KB i ustaw napęd 1581.